Postawiony przed wyborem: trzyletnie zesłanie, lub wyjazd zagranicę – wyjechał do Francji. Wykładał w szkole partyjnej w Longjumeau k. Paryża, współpracował z rosyjską i niemiecką prasą socjaldemokratyczną.
Po wybuchu I wojny światowej po krótkotrwałym uwięzieniu w Niemczech powrócił do Rosji. W latach 1914–1916 studiował ponownie na Uniwersytecie Petersburskim, kończąc w 1916 Wydział Prawa. Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu w 1917 był członkiem Komitetu Wykonawczego Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich jako członek frakcji międzydzielnicowców Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (SDPPR). w imieniu Komitetu Wykonawczego Rady przełożył Piotrogrodzkiej Radzie Delegatów do zatwierdzenia ośmiopunktowe porozumienie z Komitetem Tymczasowym Dumy w sprawie warunków powołania Rządu TymczasowegoRichard Pipes, Rewolucja Rosyjska, Warszawa 1994; Wyd. PWN; s. 238.. Od marca do maja 1917 pierwszy redaktor naczelny gazety „Izwiestija”, organu Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich (zastąpiony w maju przez Fiodora Dana, który sprawował funkcję do 8 listopada 1917).