odkupił od swego zadłużonego młodszego brata Dytryka Lufa Linn.
Po śmierci swej pierwszej żony, w 1290 r. Dytryk poślubił w Erfurcie Małgorzatę, córkę hrabiego Kiburga Eberharda I – krewną króla Rudolfa z bocznej linii Habsburgów (Habsburg-Laufenburg). Przy tej okazji Dytryk otrzymał od króla w zastaw królewskie miasto Duisburg, które odtąd pozostało w rękach hrabiów (a następnie książąt) Kleve, stanowiąc jeden z głównych ośrodków państwa. Dytryk pozostawał w dobrych stosunkach także z synem króla Rudolfa, królem Niemiec Albrechtem I Habsburgiem, który także poczynił nadania na rzecz kliwijskiego hrabiego, a w 1300 r. przyznał mu przywilej pozbawiający królewskich urzędników jurysdykcji na terytorium Kleve.
Dytryk kontynuował politykę wewnętrzną swego ojca i dziada, dbając o kolonizację terytorium swego państwa, a także o rozwój miast. Okres jego rządów zadecydował o dużym wzroście znaczenia hrabiów Kleve na arenie politycznej Rzeszy. Zmarł w 1305 r., został pochowany w rodowej nekropoli w klasztorze w Bedburgu.
Rodzina Pierwszą żoną Dytryka była Małgorzata, córka hrabiego Geldrii Ottona II.