Mimo wszystko ona i król pozostali przyjaciółmi i utrzymywali dobre stosunki aż do jego śmierci, a księżna Portsmouth powróciła na dawniej zajmowaną pozycję maîtresse-en-titre.
Ostatnie lata i śmierć mały|lewo|150px Po śmierci Karola II, Hortensja została dobrze zaopatrzona przez jego następcę Jakuba II, najprawdopodobniej ze względu na pokrewieństwo jakie łączyło ją z nową królową Marią. Nawet gdy Jakub II uciekł do Francji w wyniku chwalebnej rewolucji, królewska para Maria i Wilhelm pozwolili jej zachować zdobyty majątek i wciąż wypłacali jej co roku pensję. Właśnie w tym czasie Hortensja otworzyła własny salon, na wzór podobnych, istniejących we Francji. Do stałych bywalców należał Charles de Marguetel de Saint-Denis de Saint-Evremond, wielki poeta i epikurejczyk, który został bliskim przyjacielem Hortensji i sprowadził do jej salonu wielu ówczesnych londyńskich uczonych.
Z wyjątkiem Małgorzaty de Valois, to właśnie memuary Hortensji i jej siostry Marii, były pierwszymi wydrukowanymi książkami napisanymi przez kobiety. Motywacją do ich napisania były usiłowania przedstawienia faktów, które pozwolą im się w świetle prawa odseparować od ich agresywnych mężów.