Od 12 maja do 24 czerwca 1942 szef Wydziału Specjalnego NKWD 27 Armii, od lipca do 22 października 1942 szef Wydziału Specjalnego NKWD 1 Armii Gwardii Frontu Stalingradzkiego/Frontu Dońskiego, od 22 października do 27 grudnia 1942 p.o. szefa Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Południowo-Zachodniego. Od 14 lutego 1943 pułkownik bezpieczeństwa państwowego, od 25 lutego 1943 do sierpnia 1944 szef Wydziału Specjalnego NKWD/Wydziału Kontrwywiadu Smiersz 5 Czołgowej Armii Gwardii 2 Frontu Ukraińskiego, od kwietnia do czerwca 1944 przebywał z wojskiem ZSRR w Rumunii, od 8 września 1944 do 21 lipca 1945 zastępca szefa Wydziału Kontrwywiadu Smiersz 49 Armii 2 Frontu Białoruskiego, w tym od stycznia do czerwca 1945 dowodził grupą operacyjną NKWD 49 Armii Frontu Białoruskiego w czterech miastach w Niemczech. Na prośbę Ławrientija Canawy przeniesiony do pracy w NKGB Białoruskiej SRR, od 21 lipca 1945 do 11 grudnia 1947 szef Zarządu NKGB/MGB obwodu pińskiego, od 11 grudnia 1947 do 10 stycznia 1951 szef Zarządu MGB obwodu grodzieńskiego, od 13 stycznia do 25 grudnia 1951 zastępca ministra bezpieczeństwa państwowego Białoruskiej SRR. Od 25 grudnia 1951 do 9 czerwca 1953 zastępca pełnomocnika MGB/MWD w Niemczech, od lipca do października 1953 w rezerwie MWD ZSRR, następnie na emeryturze, 1955 był inżynierem fabryki im.