Zaledwie rok później objął tożsamy urząd w Głównym i Parafialnym Kościele św. Marii Magdaleny. Zatrudniono go także w Gimnazjum św. Marii Magdaleny (od 1925 roku) w charakterze nauczyciela śpiewu, historii i teorii muzyki. Uczył również w Wyższym Seminarium Nauczycielskim Bethanien (1937-1939). Był on także asystentem profesora Maksa Schneidera w Instytucie Muzyki Kościelnej na Śląskim Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma.
W roku 1924 Gerhard Zeggert pojął za żonę Antonie Lehmann, którą poznał jeszcze w Berlinie. Ona również posiadała wykształcenie muzyczne; grała na fortepianie oraz klawesynie i w późniejszym okresie zdarzało się, iż występowała na koncertach organizowanych przez męża.
Od tego samego roku Zeggert był członkiem państwowej komisji egzaminacyjnej dopuszczającej do zawodu organisty, dyrygenta chóralnego, prywatnego nauczyciela muzyki, radcy miejskiego w zakresie sztuki muzycznej, a od roku 1927 także nauczyciela muzyki w wyższych seminariach nauczycielskich. 31 października 1942 roku zdobył najwyższe przewidziane prawem państwowym kwalifikacje muzyka kościelnego: otrzymał tytuł dyrektora muzyki kościelnej (Kirchenmusikdirektor). Wykształcenie oraz możliwości intelektualne Gerharda Zeggerta były docenione także przez władze kościelne, które powołały go na urząd rzeczoznawcy Śląskiego Konsystorza Ewangelickiego.