Od czerwca 1919 był oficerem II Oddziału SG WP, jako por. Stefan Wolski kierował ekspozyturą w Praszce, organizował oddziały konspiracyjne w powiatach kluczborskim, lublinieckim i oleskim. W lipcu 1919 aresztowany przez Niemców w Kluczborku, przebywał w więzieniu w Opolu, zwolniony na mocy amnestii. Uczestniczył w akcji plebiscytowej na Górnym Śląsku oraz na Warmii i Mazurach. Wziął udział w I i III powstaniu śląskim. Po III powstaniu założył w Poznaniu Związek Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. W listopadzie 1921 został zwolniony z wojska.

W okresie międzywojennym brał wybitny udział w pracy społecznej, a zwłaszcza w organizacjach sportowych i byłych uczestników powstań narodowych. Był redaktorem katowickiej „Polonii”, „Siedmiu Groszy” i „Kuriera Wieczornego”. W 1937 ukazała się jego książka Za drutami i kratami Trzeciej Rzeszy, zawierająca opis życia więźniów hitlerowskiego obozu w Lichtenburgu. Jest to zbiór relacji Ślązaków i Niemców ze Śląska, którzy przeszli przez ten obóz.