Przemiany w strukturze przestrzennej przemysłu na ziemiach polskich w latach 1860–1965), a w 1979 uzyskał tytuł profesora.

Był kierownikiem Działu Planowania i Współpracy z Zagranicą (1963–1965) oraz Pracowni Geografii Przemysłu (1975–1978), sekretarzem naukowym Komitetu Nauk Geograficznych PAN (1966-1968), a w okresie 1968-1977 prowadził wykłady z zakresu geografii przemysłu dla studentów Wydziału Geografii Uniwersytetu Warszawskiego. Był konsultantem Departamentu Statystyki Przemysłu Głównego Urzędu Statystycznego. Od 1964 członek Polskiego Towarzystwa Geograficznego, w latach 1990–1993 wiceprzewodniczący Zarządu Głównego.

Interesował się problemami lokalizacji przemysłu, badał problemy przestrzenne rozwoju przemysłu i industrializacji oraz delimitacji okręgów przemysłowych, natomiast po 1990 – przestrzenne efekty dezindustrializacji i restrukturyzacji przemysłu, a zwłaszcza jego prywatyzacji. Zachodzące zmiany rozpatrywał zarówno w makroskali (na całym terytorium Polski), jak i w mezoskali (na obszarze poszczególnych województw, zwłaszcza podlaskiego i mazowieckiego, ze szczególnym uwzględnieniem Warszawskiego Okręgu Przemysłowego).