Ewa Roznerska-Świerczewska (ur. 1960, zm. 19 grudnia 2014 w Poznaniu) – polska konserwator zabytków.
W latach 1979–1985 odbywała studia na Uniwersytecie w Toruniu (praca magisterska pod kierunkiem prof. Jerzego Ciabacha: Badanie werniksów na bazie żywic cykloheksanonowych). Praktyki studenckie odbyła w kościele św. Piotra i Pawła w Lubiechowej (malowidła ścienne) oraz przy konserwacji polichromii w Starym Mieście koło Konina. Po ukończeniu studiów, w latach 1984–1988, zajmowała się nadal polichromiami Eligiusza Niewiadomskiego w Starym Mieście, a następnie dziełami w następujących obiektach: kościół garnizonowy w Jeleniej Górze (1985-1990), kościół Matki Bożej Bolesnej w Mariańskim Porzeczu (kierownictwo prac, 1991-1994), kaplica św. Jakuba przy opactwie pocysterskim w Lądzie (badania i konserwacja, 1990-1995), Kościół Pokoju w Świdnicy (1991), archikolegiata w Tumie (badania i konserwacja malowideł romańskich wespół z prof. Marią Roznerską, 1996-1998), kościół św. Benona w Broniszewie (konserwacja ołtarza głównego i polichromii oraz obrazów, 1998), kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kłodawie (2001-2002, 2004), kościół Narodzenia NMP w Wyszynie (2006), kościół św. Jana Chrzciciela w Liścu Wielkim (2007), kościół Narodzenia NMP w Skulsku (2006-2009), kościół św.