Od 2011 reprezentował interesy Eduarda Limonowa, któremu sądy odmawiały rejestracji partii Inna Rosja. W tym czasie był związany z komitetem, który próbował zorganizować na nowo działający w czasach Jelcyna Komitet Ocalenia Narodowego, mający doprowadzić do zjednoczenia środowiska opozycyjne wobec polityka Kremla. W latach 2011–2012 uczestniczył w protestach, które rozpoczęły się po wyborach do Dumy w grudniu 2011 roku.
Prześladowania 22 marca 2012 Konstantinow został aresztowany przez policję kryminalną w swoim własnym mieszkaniu pod zarzutem morderstwa niejakiego Tiemnikowa, którego ciało znaleziono na stacji metra Ulica Akadiemika Jangiela. Oskarżenie opierało się na zeznaniach Aleksieja Sofronowa, znajomego Konstantinowa, który miał być świadkiem zabójstwa. Zeznania Sofronowa śledczy uznali za wiarygodne mimo tego, iż w czasie, kiedy dokonano zabójstwa Konstantinow obchodził w restauracji urodziny swojej matki. Konstantinow utrzymywał, że zarzuty przeciwko niemu zostały sfabrykowane przez Federalną Służbę Bezpieczeństwa, którego funkcjonariusze wcześniej próbowali go zastraszyć. W sprawę uwolnienia Konstantinowa zaangażowała się grupa antyputinowskich deputowanych do Dumy (Ilja Ponomariow, Siergiej Baburin i Boris Niemcow).