Szkolenie szwadronów prowadzili dowódcy szwadronów w czasie wolnym od zajęć służbowych i asystencyjnych. Wytyczne do szkolenia dawali: inspektor kawalerii przy Dowództwie KOP i dowódcy brygady. Dowódca garnizonu (dowódca batalionu) przydzielał szwadronowi place i tereny ćwiczeń i strzelnice, Organizował wspólne ćwiczenia piechoty z kawalerią.
Szkolenie szwadronów polegało na: wyrównaniu braków wyszkolenia młodszego rocznika w zakresie wyszkolenia indywidualnego i sekcji dalszym szkoleniu w ramach plutonu i szwadronu ćwiczeniu współdziałania z piechotą i przygotowanie się do zadań osłonowych
Mobilizacja jednostek kawalerii w 1939 roku Zarządzona 23 marca 1939 roku mobilizacja częściowa objęła osiem szwadronów kawalerii. Szwadrony „Druja”, „Łużki”, „Podświle”, „Budsław”, „Hancewicze”, „Rokitno”, „Żurno” i „Mizocz” przetransportowano do rejonu Wielunia, tworząc z nich początkowo Zgrupowanie Kawalerii KOP „Feliks”. W maju zgrupowanie zostało przeorganizowane w 1 pułk kawalerii KOP. Szwadrony „Druja” i „Podświle” zostały rozformowane. Pułk przydzielono do Oddziału Wydzielonego pułkownika Jerzego Grobickiego.