Coya miała ogromną władzę. Nie prowadziła podbojów, ale pełniła często rolę mediatora z podbitymi ludami. (Tak robiła np. Mama Ocllo II za czasów Topy Inki.) Gdy Inka umierał i wybierano jego następcę, rozgrywki w imieniu kandydatów prowadziły ich matki. Zazwyczaj władcą zostawał syn coyi, ale zdarzały się wyjątki.
Pozycja coyi nie uległa zmianie w czasie konkwist, np. żona Manco Inki bezkarnie sprzeciwiła się mężowi i nie opuściła miejsca swego pobytu, wbrew jego rozkazom.
Bibliografia Jan Szemiński i Mariusz Ziółkowski, "Mity, rytuały i polityka Inków" PIW, Warszawa 2014 Maria Rostworowska, "Historia państwa Inków" PIW, 2007
Kategoria:Władcy Inków