W latach 1974, 1975, 1976 i 1979 uczestniczyła w wyprawach naukowych na SpitsbergenAdam T. Halamski & Andrzej Baliński "Gertruda Biernat (1923–2016) In memoriam", Acta Palaeontologica Polonica 61 (2): 362., skąd opisała ramienionogi permskie.
Pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie.
Aktywność naukowa Zajmowała się ramienionogami, przede wszystkim dewońskimi, ponadto ordowickimi, w mniejszym stopniu sylurskimi, permskimi i kredowymi. Jest autorką nazw rodzajów ramienionogów Devonaria Biernat, 1966, Ditreta Biernat, 1972, Semitreta Biernat, 1972 i Paratreta Biernat, 1972 oraz ichnorodzaju Diorygma Biernat, 1961. We współautorstwie z innymi paleontologami opisała także rodzaje ramienionogów Quasithambonia Bednarczyk & Biernat, 1978, Pugnaria Biernat & Racki, 1986, Poloniproductus Biernat & Lazarev, 1988 oraz Lingularia Biernat & Emig, 1993.
Była współautorką części Treatise on Invertebrate Paleontology poświęconej ramienionogom. W 1985 była członkinią komitetu honorowego 1er Congrès International sur les Brachiopodes (Kongresu Ramienionogowego), który odbył się w Breście.