Dowodzony przez niego pułk zniszczył 27 czołgów i 80 punktów ogniowych wroga.

Podczas operacji rostowskiej, w bitwie pod Batajskiem 17 stycznia 1943 został ciężko ranny, po wyleczeniu służył w Zarządzie Przygotowania Bojowego Głównego Zarządu Artylerii Armii Czerwonej, od czerwca 1944 ponownie walczył na froncie jako dowódca 52 gwardyjskiego pułku artylerii, później dowódca artylerii 83 Dywizji Piechoty Gwardii 11 Armii Gwardii 3 Frontu Białoruskiego. Brał udział w operacji białoruskiej i operacji wschodniopruskiej, w ataku na Królewiec i niemieckie twierdze na Półwyspie Sambijskim; podczas walk był kontuzjowany. W 1945 ukończył Wyższe Kursy Akademickie Armii Czerwonej, służył w Głównym Zarządzie Wywiadowczym Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, później był członkiem misji wojskowej ZSRR w Japonii i na Filipinach – starszym oficerem łączności między przedstawicielem Dowództwa ZSRR i Głównodowodzącym Wojskami Sojuszniczymi w wojnie na Pacyfiku MacArthurem. W sierpniu 1945 brał udział w wojnie ZSRR z Japonią.