Haftowana zasłona służy za tło.
Casado del Alisal stosuje drobiazgowe pociągnięcia pędzlem oraz żywe, jaskrawe kolory właściwe dla stylu préciosité, który uprawia naśladując Raimunda de Madrazo. Obraz został dobrze przyjęty przez współczesnych malarzowi krytyków. Wyróżniono światło, kolor i styl, chociaż zarzucano mu brak wdzięku i wyrazistości w ekspresji twarzy aktorki.
U szczytu swojej kariery Rosario Fernández dwukrotnie pozowała Franciscowi Goi do portretów: La Tirana (1792) i La Tirana (1794).
Przypisy
Kategoria:Obrazy José Casady del Alisala Kategoria:Obrazy w Muzeum Prado Kategoria:Portrety postaci historycznych