Wyżej wymienione zasoby regulujące aktywność zadaniową człowieka w środowisku pracy nie są jednostkowe. Przeciwnie – można mówić o ich wzajemnym warunkowaniu i dopełnianiu.
Charakter stabilny i zmienny adekwatności funkcjonalnej Za wskaźnik stabilności można uznać prawidłowy poziom wydajności pracy, który utrzymuje się przez dłuższy czas. Istotnym czynnikiem jest również poczucie bezpieczeństwa pracowników oraz to, czy rzeczywiście bezpiecznie się zachowują. Warto też wspomnieć o subiektywnym poczuciu komfortu oraz wewnętrznym przekonaniu pracowników, że stabilizacja stanu adekwatności nie prowadzi do hamowania ich rozwoju i nie ma dezorganizującego wpływu na ich sytuację poza miejscem, w którym pracują np. na ich życie rodzinne. Na tle adekwatności funkcjonalnej mającej dynamiczny charakter (liczy się tu zmiana, ruch) można rozpatrywać zdarzenia niespodziewane, zakłócające przebieg procesu, np. awaria, nagła utrata przytomności współpracownika, sygnał zagrożenia, gromadzenie robót pod koniec zmiany roboczej.