i trzecia, gdy utrwalone w pamięci przeżycia zamieniamy w słowa i obrazy (niepełna, fragmentaryczna)A. Zawada, Miłosz, Wrocław 1986, s. 212-214.. Opatrzona datami „opowieść o moim stuleciu” przywołuje m.in. katastrofę Tytanika (1912), prapremierę Święta wiosny Igora Strawińskiego (1913), podróż matki koleją transsyberyjską (1913), Ogród Bernardyński w Wilnie (1928), niemieckiego oficera Rudolfa Groethe (1944), spotkanie z poetą Adamem Ważykiem (1945). Cykl zamyka filozoficzno-teologiczny poemat Sześć wykładów wierszem.
Wydania polskie Paryż: Instytut Literacki, 1987 Łódź: Wydawnictwo Społeczne Fakt, 1988 (drugi obieg) Kraków: Znak, 1988
Przekłady na języki obce Hronike, Vršac: Književna Opština Vršac, 1989 Chroniques, Paris: Fayard, 1990
Wybrane recenzje Barańczak Stanisław, Ulotne i wieczne, „Zeszyty Literackie” 1988, nr 22, s. 104-111. Dolecki Zbigniew, „Kierunki” 1989, nr 31, s. 12. Gondowicz Jan, Księga naszego czasu, „Przegląd Katolicki” 1989, nr 21, s. 7. Katz-Hewetson Janina, Sezon u Heraklita, „Puls” 1988, nr 39, s. 93-96. Klecel Marek, „Świat Książki” 1989, nr 10, s. 13. Korkozowicz Jerzy, Nowy Miłosz, „Głos Nauczycielski” 1989, nr 12, s. 12.. Kryszak Janusz, Nowy tom poetycki Czesława Miłosza, „Autograf” 1988, nr 1, s. 60-61. Mazur Aneta, Labirynty czasu, „Twórczość 1989, nr 9, s.