Podczas wojny ZSRR z Niemcami był korespondentem wojennym gazety frontowej „Krasnoarmiejskaja Prawda”, brał również udział w obronie Moskwy i walkach na Białorusi, od 1943 w stopniu podpułkownika, następnie 1944–1946 był redaktorem odpowiedzialnym „Literaturnoj Gaziety”. W latach 1945–1953 redaktor odpowiedzialny pisma „Ogoniok”, w latach 50. XX w. rektor Instytutu Literatury im. Gorkiego, od 1962 redaktor naczelny wydawnictwa Kratkaja litieraturnaja encykłopiedija, 1949–1953 zastępca sekretarza generalnego, a 1953–1959 I sekretarz Związku Pisarzy ZSRR.

Autor wierszy agitacyjnych i patriotycznych (polskie przekłady ukazały się m.in. w „Antologii nowoczesnej poezji rosyjskiej” z 1971 i „Antologii poezji radzieckiej” z 1979). Członek Światowej Rady pokoju. Od 14 października 1952 do 14 lutego 1956 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej KPZR, od 25 lutego 1956 do 29 marca 1966 zastępca członka KC KPZR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 4 do 8 kadencji i do Rady Najwyższej RFSRR 2 i 3 kadencji. Pochowany na Cmentarzu NowodziewiczymНоводевичье кладбище. Сурков Алексей Александрович (1899-1983). Honorowy obywatel Rybińska (1976). Jego imieniem nazwano szkołę w Rybińsku i ulice w Rybińsku i Jarosławiu.