Próby ucieczek przy pomocy tuneli miały zresztą miejsce już kilka miesięcy wcześniej, przy czym nie obyło się bez ofiar śmiertelnych – przy udaremnieniu jednej z tychże z rąk funkcjonariuszy służby bezpieczeństwa zginął jeszcze w marcu tego samego roku Heinz Jercha, w czerwcu zaś, podczas wykrycia kolejnego, postrzelony śmiertelnie został przez pomagającego aktywistę żołnierz wojsk granicznych NRD Reinhold Huhn.
Ucieczka W organizowanej przez grupę ucieczce uczestniczyć miała kobieta, która wtajemniczyła w jej szczegóły swojego brata, pracującego jako nieoficjalny informator służb bezpieczeństwa pod pseudonimem „Pankow“. Ten przekazał informacje swoim przełożonym, nakazującym dokładną obserwację przygotowań do przedsięwzięcia z uwieńczeniem celu poprzez ujęcie uciekinierów podczas próby przebicia się do Berlina Zachodniego. W celu zdobycia jak najwięcej informacji „Pankow“ wmieszał się w grupę i również zgłosił chęć ucieczki. Jako że liczne próby rozpoczęcia tejże zostawały przerywane, 28 czerwca 1962 r. „Pankow” podjął decyzję pomocy aktywistom działającym po stronie wschodniej. Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego NRD miało zamiar ująć tychże, w związku z czym zaangażowało grupę pościgową, rozlokowaną w piwnicy, na klatce schodowej oraz w zabudowaniach gospodarczych.