Określanie tonacji molowych Określenie tonacji molowej, w której został napisany utwór, sprowadza się do określenia tonacji durowej na podstawie znaków przykluczowych. Nazwa tonacji molowej pochodzi od dźwięku niższego o tercję małą od prymy tonacji durowej w ten sposób określonej. Tryb określa się, analizując przebieg utworu.
Przykład: Utwór w trybie molowym został napisany w tonacji zawierającej 4 krzyżyki (fis, cis, gis oraz dis), które określają tonację E-dur. Dźwięk położony o tercję małą niżej od e to cis. Utwór jest napisany w tonacji cis-moll.
Budowanie gam molowych Budowanie gamy molowej sprowadza się do określenia znaków przykluczowych gamy durowej naturalnej w prymie położonej o tercję małą wyżej niż pryma zadanej gamy molowej. Odpowiednią odmianę gamy uzyskuje się, umieszczając przygodne znaki chromatyczne.
Gamy molowe Gamy molowe w systemie tonalnym 12-dźwiękowym równomiernie temperowanym: kolejno (c-c): c-moll, cis-moll/des-moll, d-moll, dis-moll/es-moll, e-moll/fes-moll, f-moll/eis-moll, fis-moll/ges-moll, g-moll, gis-moll/as-moll, a-moll, ais-moll/b-moll, h-moll/ces-moll