Najbardziej znaczącym osiągnięciem wojskowym Aleksandra było złupienie Dakkaru, czyli ówczesnej stolicy sułtanatu Adal w 1478 roku. Gdy wracał z wyprawy wraz ze swą armią do Etiopii, liczniejsze wojska Adalu pod dowództwem Muhammada ibn Azhara ad-Dina wyprzedziły Etiopczyków i zabiły wielu z nich, biorąc przy tym wielu jeńców. O Aleksandrze później mówiono, że uniknął schwytania przez muzułmanów tylko dzięki pomocy aniołów. Faktem jest, iż później zbudował kościół o nazwie Debere Meszuae, co znaczy "miejsce ofiarowania". Według Jamesa Bruce'a, szkockiego podróżnika przebywającego w Etiopii w drugiej połowie XVIII wieku, podczas ekspedycji na Dakkar, Zasillus, zarządca Amhary, dostał rozkaz mobilizacji swoich sił na południu, zaś Aleksander sam przybył z Angot i Tigraj. Według Bruce'a Aleksander w ten sposób zareagował na grabieże emira Muhfuza z miasta Saylac. Z kolei brytyjski etiopista Richard Pankhurst twierdził, że złupienie Dakkaru doprowadziło Amira Muhammada do szukania pokoju z Etiopczykami, jednak został przechytrzony przez Muhfuza.
Kontakty z Europejczykami