15 marca 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austriacko-węgierskiej, z zatwierdzeniem w stopniu podpułkownika lekarza i tytułem doktora. W okresie II Rzeczypospolitej był tytularnym pułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów stanu spoczynku sanitarnych, grupa lekarzy. W latach 20. mieszkał w Lisku. W mieście prowadził indywidualną praktykę lekarską.
W 1922 został członkiem Związku Lekarzy Małopolski i Śląska Cieszyńskiego w Krakowie. Był myśliwym. Przed 1914 mieszkając w Jarosławiu był członkiem tamtejszego koła Galicyjskiego Towarzystwa Łowieckiego. W II RP należał do Małopolskiego Towarzystwa Łowieckiego z siedzibą w Krakowie. Był członkiem Izby Lekarskiej we Lwowie, członkiem założycielem Towarzystwa Muzeum Etnograficznego w Krakowie.