W skład kombinatu, w okresie jego istnienia, wchodziły następujące zakłady: Krakowska Fabryka Kabli w Krakowie (K-1), Bydgoska Fabryka Kabli im. gen. K. Świerczewskiego w Bydgoszczy (K-2), Fabryka Kabli im. M. Buczka w Ożarowie Mazowieckim (K-3), Fabryka Przewodów Energetycznych w Będzinie (K-4), Śląska Fabryka Kabli w Czechowicach-Dziedzicach (K-5), Fabryka Przewodów Nawojowych w Legnicy (K-14) Fabryka Kabli „Załom” w Szczecinie (K-15), Zakłady Wytwórcze Osprzętu Kablowego w Ełku (K-25, do czerwca 1970) Zakłady Wytwórcze Sprzętu Sieciowego w Kostuchnie (do 1973), Biuro Sprzedaży Kabli i Przewodów „Centrokabel” w Bytomiu. Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Kablowego Kablosprzęt w Ożarowie wraz z Zakładem Doświadczalnym. Zakład Maszyn Kablowych w Krakowie (od utworzenia w 1974)
Jako zakład wiodący została wyznaczona Krakowska Fabryka Kabli, a dyrektorem kombinatu został mgr inż. J. Hrynkiewicz, dotychczasowy dyrektor KFK. W 1972 największy udział w produkcji sprzedanej kombinatu miały zakłady: Krakowska Fabryka Kabli – 25%, Fabryka Kabli w Ożarowie – 21%, Bydgoska Fabryka Kabli – 15%, Fabryka Kabli w Szczecinie-Załomiu – 15%, Śląska Fabryka Kabli – 11%. Kombinat zrzeszał 11 zakładów, w których zatrudniano 12 tys. pracowników.