Budowla została konsekrowana w dniu 24 czerwca 1911 roku przez wspomnianego wyżej biskupa włocławskiego Stanisława Zdzitowieckiego. W latach 1911–1930 świątynia otrzymała boczne ołtarze, Drogę Krzyżową, ławki i inne elementy umeblowania wnętrza; w 1929 roku zostały ufundowane witraże, a w 1930 roku została wykonana polichromia według projektu profesora Bukowskiego z Krakowa – dzięki staraniom wspomnianego wyżej księdza Teofila Jankowskiego.
Podczas okupacji świątynia została zamieniona przez hitlerowców na hotel robotniczy oraz spustoszona i obrabowana z paramentów. W 1945 roku podczas działań wojennych została uszkodzona. Po zakończeniu wojny jeszcze w 1945 roku świątynia została odrestaurowana (dach i okna) dzięki staraniom księdza Tadeusza Ojrzyńskiego. Dzięki staraniom księdza Jana Placka stopniowo wymieniono cegły w murach zewnętrznych świątyni rozpoczynając od górnych partii. W 1954 roku zostały przelane stare dzwony z 1625 roku, które zostały powiększone, ale zostały zniszczone przy tym stare zabytkowe ornamenty. Ołtarz główny został ponownie konsekrowany w dniu 31 maja 1953 roku przez biskupa Zdzisława Golińskiego.