Aleksandra Karola Słominska (ur. 4 listopada 1858 w Jeżewie, zm. 16 lutego 1954 w Poznaniu) – polska nauczycielka i działaczka społeczna oraz kobieca.
Życiorys Córka urzędnika Ignacego i nauczycielki Zenobii z Wnukowskich. W 1878, w Kwidzynie, zdała egzamin nauczycielski. Od 1878 do 1882 nauczała języka francuskiego w Hildesheim. Od 1882 do 1886 przebywała w Paryżu, gdzie studiowała w Collège de France, jednocześnie ucząc w domach prywatnych. W 1886 powróciła do Polski (wówczas pod zaborami), nauczając w prywatnych domach. W 1897 osiadła w Poznaniu. Pracowała jako nauczycielka w Wyższej Szkole Żeńskiej Anastazji Warnke, szkole Antoniny Estkowskiej oraz w pensji dla panien należącej do Anny Danysz. W 1901 zdała egzamin na kierownika szkoły i założyła internat dla dziewcząt przy ul. Strzeleckiej. Internat przeznaczony był wyłącznie dla dziewcząt polskich uczących się w szkołach poznańskich. Udzielała również lekcji historii i języka polskiego. W tym czasie intensywnie działała na rzecz kobiet, m.in. w Towarzystwie Czytelni dla Kobiet. Wspólnie z Anielą Tułodziecką działała w stowarzyszeniu Warta. W 1909 została przewodniczącą Zjednoczenia Polskich Kobiecych Towarzystw Oświatowych w Rzeszy Niemieckiej, którego siedziba mieściła się w Poznaniu.