Wyrazem tego było wystąpienie Gogo Nushiiego na Radzie Generalnej Światowej Federacji Związków Zawodowych w Pekinie, podczas którego polityka odwilży została poddana krytyce. Następnie inny mówca podkreślał trwałość związków albańsko-chińskichT. Czekalski, Albania, s. 154-155..
ZSRR starał się wywierać naciski na Albanię, by skłonić ją do rezygnacji z prochińskiego kursu. Chruszczow sugerował m.in., że żyjący w Albanii Grecy nie mają możliwości swobodnego rozwoju i wstrzymał pomoc ekonomiczną, w tym dostawy żywności w okresie nieurodzaju. Albania za pośrednictwem chińskim pozyskała wówczas zboże z Kanady. Od 1960 Enver Hodża nie spotykał się osobiście z kierownictwem ZSRR, w obawie o swoje życie. W listopadzie tego roku rozłam radziecko-albański był już faktem powszechnie znanym.
Konsekwencje Z kierownictwa Albańskiej Partii Pracy usunięto polityków opowiadających się za kursem proradzieckim, m.in. Liri Belishova, Maqo Çomo, Koço TashkoT. Czekalski, Albania, s. 156-158.. Radzieckich doradców umieszczono pod policyjną obserwacją, wprowadzony został ścisły nadzór ambasad krajów socjalistycznych według tych samych zasad, które dotąd dotyczyły jedynie placówek dyplomatycznych krajów kapitalistycznych.