Dobrym przykładem działania etnoarcheologii w nauce, są badania Bryana Haydena, które prowadził w Mezoameryce, szukając analogii pomiędzy współczesnymi żarnami do ręcznej produkcji mąki, oraz tymi odnalezionymi na tym samym terenie, lecz datowanymi na kilkanaście wieków wstecz. Po raz pierwszy określenia „etnoarcheolog” użył amerykański archeolog Jesse Walter Fewkes w 1900 roku, i zachęcił innych archeologów do prowadzenia etnograficznych badań terenowych. Powszechna akceptacja etnoarcheologii jako prawdziwej pod-dyscypliny archeologii zaczęła mieć miejsce w późnych latach 50.XX w. i początkach lat 60. XX w. Dzisiaj etnoarcheologia stała się powszechnie akceptowaną formą badań, wielu archeologów zaznacza swoją specjalizację samych siebie określając jako „etnoarcheologów” zamiast zwykłych „archeologów”.