W okresie premiery „Naszej niedzieli” nawiązał się kontakt oraz artystyczną przyjaźń z zespołem Teatru Ósmego Dnia.
W listopadzie 1979, podczas Forum Młodego Teatru w Toruniu Opryński ogłosił swoje „22 tezy do przemyślenia”, które zostały opublikowane przez organizatorów w okolicznościowym biuletynie, a po latach przedrukowane w tomie Teatr Provisorium (Lublin 1991).
Kolejne spektakle wyreżyserowane w Teatrze Provisorium to „Nie nam lecieć na wyspy szczęśliwe” (wrzesień 1979); „Pusta estrada” (maj 1981); „Wspomnienia z domu umarłych” (czerwiec 1983); „Pieśni przeklęte” (sierpień 1984); „Dziedzictwo” (grudzień 1985); „Ogrody” (czerwiec 1990); „Z nieba przez świat do samych piekieł” (maj 1992); „Współczucie” (sierpień 1993).
W 1991 roku w Moguncji Teatr Provisorium wraz z Teatrem Ósmego Dnia zaprezentowało widowisko plenerowe „Wschód”. Od 1995 pełni obowiązki zastępca dyrektora Centrum Kultury w Lublinie do spraw artystycznych.
W 1996, wraz z innymi przedstawicielami lubelskiego środowiska teatralnego związanego wcześniej z ideą „Konfrontacji Młodego Teatru” – Leszkiem Mądzikiem, Włodzimierzem Staniewskim i Tomaszem Pietrasiewiczem – powołał do życia Festiwal „Konfrontacje Teatralne”.