Jan Justynian Niemirowicz Szczytt (Szczytt-Niemirowicz / Szczytt) herbu Jastrzębiec (ur. 26 sierpnia 1705, zm. 14 lutego 1767) – kasztelan inflancki (1754–1760), fundator kościoła w Justynianowie i klasztoru Dominikanów w Wołyńcach
Życiorys Syn Konstantego Marcjana (ok. 1649–1712) i jego drugiej żony Iluminaty z Frąckiewiczów-Radzimińskich (zm. 1715), córki ciwuna wieszwiańskiego Dawida i Elżbiety z Grotkowskich. Wnuk Justyniana Niemirowicza-Szczytta. Bratanek kasztelana smoleńskiego Krzysztofa Benedykta Niemirowicza-Szczytta. Brat stryjeczny kasztelana mścisławskiego Józefa i Marcina Niemirowiczów-Szczyttów.
W 1744 jako starosta i poseł połocki przyczynił się do zerwania sejmu grodzieńskiego. Stronnik Sapiehów i Familii. W 1754 został kasztelanem inflanckim. Z urzędu tego zrezygnował w 1760 na rzecz Hylzena.
Dziedzic znacznych dóbr. Rezydował w Justynianowie, gdzie utrzymywał liczny dwór i oddział żołnierzy nadwornych oraz ufundował kościół i kaplicę. Wspólnie ze starszym bratem Antonim oraz Jerzym Szczyt-Zabielskim i jego żoną Anną Hłasko ufundowali klasztor OO. Dominikanów w Wołyńcach.