Należy do pokolenia, które rozpoczęło swoją drogę do literatury w latach 70. XX stulecia, w kwiecie wieku przetrwało kryzys związany z przejściem od tzw. komunizmu do kapitalizmu i nadal rozwija własny, niepowtarzalny styl w poezji i prozie. Pisarz zadebiutował poetycko w 1976 roku, a rok później (1977) w prestiżowej serii „Pokolenie, które występuje” Młodzieżowej Agencji Wydawniczej, ukazała się jego pierwsza książka Modlitwa oszukanych, z którą generalnie zaliczał się do Nowej Prywatności, zwanej też Pokoleniem '76, ale szybko odszedł od typowego dla autorów tej formacji przywiązania do osobistych przeżyć, a także unikania problemów społecznych na rzecz eksponowania kwestii etycznych.
Główną cechą twórczości poetyckiej Markewicza jest dynamiczny rozwój własnej koncepcji poematu eseistycznego, niezwykle pojemnego gatunkowo i tematycznie. To poezja urbanistyczna, wyjątkowa pod względem głębi obrazowości i metaforyczności. Jednocześnie jest to poezja intelektualna, wymagająca od czytelnika odpowiedniego poziomu erudycji, a także właściwego odczytania kodów kulturowych, tropów czytelniczych, odniesień literackich, socjologicznych, filozoficznych i historycznych, którymi wypełnione są wiersze.