Dopiero w 1958 odlano pismo na czcionkach do składu ręcznego, a w 1960 na matrycach linotypowych.
Technologia
Jednym z problemów, na jakie trafił Zapf, było stworzenie pochyłej wersji kroju, co wymagałaby prawdopodobnie takiego samego nakładu pracy jak jej wersja podstawowa. Twórca kroju pisma dowiedział się jednak o studiu Photo-Lettering Inc., działającym w Nowym Jorku, które tworzyło formy liter przy pomocy procesu fotograficznego zakrzywiającego obraz. Studio pomogło projektantowi, co zaoszczędziło jego czas.
Technologia lat 50. wymuszała określoną i stałą szerokość wszystkich czcionek w kroju. Ograniczało to możliwości projektowe i obligowało do ustępstw wobec wizji twórcy. W związku z tym również Zapf musiał rozciągnąć litery pochyłego pisma, które miały mieścić się w tej samej szerokości, co litery proste i pogrubione.
Optima Nova Po około 50 latach od ukazania się Optimy w formie czcionek, Zapf postanowił przerysować swój krój pisma na nowo, by móc stworzyć taki, na jakim mu zależało od początku. Teraz nie ograniczała go już technologia produkcji matryc linotypowych. W ten sposób stworzył cyfrową wersję kroju pisma.