Podczas I wojny światowej w 1916 wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a w 1917 do Armii Polskiej we Francji, w szeregach której w kwietniu 1919 wrócił do już niepodległej Polski. Został przyjęty do Wojska Polskiego i brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie służył jako oficer łącznikowy przy Francuskiej Misji Wojskowej w Polsce. Został awansowany na stopień porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 został przeniesiony do rezerwy. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 72 Pułku Piechoty w Radomiu. W 1934 był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr I jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Został awansowany na stopień komandora porucznika Marynarki Wojennej II RP.