Dziennik Urzędowy Guberni Radomskiej, Rok 1850, numer 19 - zawiera wezwanie rządu gubernialnego radomskiego do uiszczenia opłat za świadectwa heroldii; na liście jest m.in. „Ostaszewski Karol, miasto Pilica”.
Wychowana w tradycjach patriotycznych, otrzymała staranne wykształcenie; jej nauczycielami byli m.in. pisarz Józef Korzeniowski i historyk Kazimierz Stronczyński.
Podczas powstania styczniowego działała w tajnej organizacji kobiecej. Dowoziła powstańcom leki, opatrunki, żywność i ubrania. Pełniła służbę wywiadowczą, przewoziła zlecenia i depesze między oddziałami powstańczymi. Za działalność kurierską otrzymywała wyrazy uznania powstańców i adiutantki powstańczych dowódców, Anny Pustowójtówny.
Pomagała w organizowaniu przerzutu do Galicji rozbitków z powstania, zagrożonych zsyłką na Sybir. Na jej przechowaniu znajdowała się pieczątka ekspozytury Rządu Narodowego. Dnia 15 listopada 1863 została aresztowana i skazana na zesłanie. Dzięki staraniom jej ociemniałego ojca, którym się opiekowała, została wypuszczona na wolność przez dowódcę wojsk rosyjskich, Węgra Czengiery’ego. Jednakże majątek, będący w posesji Ostaszewskich w Kleszczowej, choć znajdował się w rękach jej ciotek, został rodzinie skonfiskowany.