Ekspedycje polarne W 1909 roku wspólnie z Martinem Rønne i Kristianem Prestrudem testował proste maszyny latające, które miały umożliwić uzyskanie lepszego punktu obserwacyjnego podczas podróży polarnych. Poznał wówczas Roalda Amundsena, który nieoczekiwanie zaprosił go wespół z Rønnem i Prestrudem do uczestnictwa w ekspedycji na biegun północny. Propozycję tę przyjął i w sierpniu 1910 roku wyruszył z Norwegii na statku „Fram” wraz z liczącą 19 osób załogą. Na krótko przed odpłynięciem z Madery we wrześniu tego samego roku, dowiedział się – podobnie jak większość spośród uczestników wyprawy – że celem podróżników będzie biegun nie północny, lecz południowyDecyzja ta została podjęta przez Amundsena na kilka miesięcy przed rozpoczęciem ekspedycji, pod wpływem wiadomości o dotarciu do bieguna północnego Fredericka Alberta Cooka i Roberta Edwina Peary'ego. O zmianie planów nie poinformował jednak opinii publicznej, dopuszczając do tajemnicy tylko swego brata, Leona, i zastępcę, Thorvalda Nilsena. Przed opuszczeniem Norwegii o zmianie planów poinformował pozostałych dwóch oficerów, zaś przed opuszczeniem Madery – resztę załogi.. Został wówczas zapytany przez Amundsena, czy nadal zgadza się na uczestnictwo w wyprawie.