Amundsen zdecydował się wznieść na Antarktydzie chatę. Prefabrykaty, z których miała zostać wzniesiona, przechowywał na tyłach swojego domu. W sierpniu 1910 roku zabrał je ze sobą na pokład statku "Fram", choć o prawdziwym celu podróży wiedział wówczas tylko on, jego brat Leon, i jego trzech oficerów – Thorvald Nilsen, Hjalmar Fredrik Gjertsen oraz Kristian Prestrud. Obecność prefabrykatów na pokładzie skłoniła pozostałą część załogi do snucia podejrzeń, gdyż rejs po Morzu Arktycznym, w który oficjalnie mieli wypłynąć, nie wiązał się ze wznoszeniem żadnych budynków. Na krótko przed opuszczeniem Madery Amundsen poinformował wszystkich uczestników wyprawy o jej prawdziwym celu.
14 stycznia 1911 roku "Fram" dotarł do Zatoki Wielorybiej, zaś 16 stycznia rozpoczęto budowę przyszłej bazy. 17 stycznia wykopano głębokie na 4 metry fundamenty. W pracy tej przeszkadzał bardzo silny wiatr, więc polarnicy wznieśli zatrzymującą go barierę z desek. 18 stycznia rozpoczęto wznoszenie budynku ze stale dostarczanych ze statku części. Pracami tymi kierował Jørgen Stubberud. 21 stycznia ukończono budowę dachu, zaś 27 stycznia baza była gotowa do użytkowania. Amundsen nadał jej wówczas nazwę Framheim.