Wziął udział w kampanii wrześniowej. Współpracował z Organizacją Wojskową Związek Jaszczurczy, a od 1942 ze Służbą Cywilną Narodu jako kierownik krakowskich struktur organizacji. Był również działaczem konspiracyjnego środowiska adwokackiego w ramach tajnej krakowskiej Okręgowej Rady Adwokackiej oraz Związku Odbudowy Prawa. Zakulski był także kierownikiem Wydziału Kontrwywiadu Komendy Okręgu Kraków Narodowych Sił Zbrojnych w latach 1943–1944. Brał udział w akcji pomocy Żydom, między innymi ukrywając dwie Żydówki w swoim mieszkaniu.

Po wojnie współpracował z organizacją „NIE”, Delegaturą Sił Zbrojnych na Kraj oraz Organizacją Polską ONR, której był komisarzem na terenie Krakowa, prowadząc działalność wywiadowczą. Jerzy Zakulski został aresztowany w październiku 1946 i poddany brutalnemu śledztwu, a następnie oskarżony o szpiegostwo. Proces Zakulskiego i jego 7 współpracowników toczył się w maju i czerwcu 1947 przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Warszawie. Jerzy Zakulski został skazany na śmierć i stracony w Areszcie Śledczym Warszawa-Mokotów 31 lipca 1947.

27 kwietnia 1993 Prezydent RP Lech Wałęsa odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego.

Przypisy

Bibliografia

W.J. Muszyński, „Czarny Mecenas“, Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej, 9, 2009, 3, s.