Firma Ritschl z kolei była członkiem, założonego w roku 1895 przez dr.Carla Beurle, Consortiums für die Errichtung elektrischer Anlagen in Linz (Konsorcjum elektryfikacji miasta Linz), wraz z k.k. priv. Länderbank Wien (c.k.Bank Państwowy) oraz Union-Elektricitäts-Gesellschaft Berlin. Do celów konsorcjum należały: budowa elektrowni elektryfikacja sieci tramwajów miejskich w Linzu budowa kolei adhezyjnej o napędzie elektrycznym na wzgórze Pöstlingberg Wobec planów konsorcjum, projekt kolei zębatej Urbańskiego zszedł na dalszy plan. Jedynie przebieg planowanej trasy częściowo pokrywał się z pierwotnym projektem, co stanowiło jedyne uznanie uprzedniej jego pracy. Urbański wytoczył ostatecznie proces o uznanie autorstwa projektu, który jednak przegrał. Od dzielnicy Urfahr otrzymał stosunkowo niewielką kwotę 100 guldenów, jako rekompensatę poniesionych kosztów. Głęboko rozczarowany, opuścił Linz w 1897 roku. Wzrost atrakcyjności wzgórza, jako celu turystów, oraz elektryfikacja miasta, spowodowała oprócz budowy kolejki, stosowną przebudowę rozbrojonych w 1883 roku fortyfikacji (na wzgórzu znajduje się fort będący niegdyś częścią XIX wiecznego pierścienia umocnień miejskich).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pöstlingbergbahn · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.