Należał także do Niemieckiego Frontu Pracy (na jego czele stał Robert Ley), zostając w 1940 prezesem Sądu Najwyższego w ramach tej organizacji.
W sierpniu 1941, po zajęciu Litwy przez wojska III Rzeszy, von Renteln został mianowany Generalnym Komisarzem (Generalkommissar) Rzeszy w tym państwie. Jego głównym zadaniem było prześladowanie miejscowych Żydów, prowadzące do ich ostatecznej eksterminacji. 26 sierpnia 1941 nakazał zamknięcie getta w Kownie poprzez wybudowanie ogrodzenia z drutu kolczastego, zerwanie linii telefonicznych, likwidację służby pocztowej oraz zburzenie mostów prowadzących do getta. Wydał także inne zarządzenia prześladujące Żydów litewskich. W 1943 brał udział w likwidacji getta w Wilnie, w związku z czym ponosi on odpowiedzialność za deportację 20 tysięcy ludzi do obozów zagłady i obozów koncentracyjnych. Von Renteln także gorliwie zajmował się plądrowaniem żydowskiego mienia. Na skutek tego znalazł się na radzieckiej liście najbardziej poszukiwanych zbrodniarzy wojennych.
Po zakończeniu wojny został schwytany przez wojska alianckie i postawiony przed sądem w ZSRR. Theodor von Renteln skazany został na karę śmierci przez powieszenie i stracony w 1946.
Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w ZSRR Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy straceni przez powieszenie Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1946