Króla Jana Sobieskiego w Krakowie z polskim językiem wykładowym i sprawował posadę do końca życia. 30 listopada 1898 otrzymał tytuł c. k. radcy szkolnego, w 1899 otrzymał tytuł c. k. radcy rządu. W tym charakterze nadzorował siedem prywatnych szkół średnich w Krakowie. Podczas I wojny światowej i zajęciu budynku III Gimnazjum na potrzeby szpitala wojskowego, poczynił starania, w wyniku których szkoła kontynuowała działalność w użyczonych pomieszczeniach Collegium Medicum.
W 1884 był współzałożycielem, od 1888 do 1894 wiceprezesem, a w styczniu 1902 został wybrany prezesem koła krakowskiego Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych. Był współpracownikiem oraz w latach 1886–1887 i 1891–1895 członkiem redakcji pisma TNSW, rocznika „Muzeum”, w którym publikował. W 1896 otrzymał tytuł honorowego członka TNSW. W 1894 zasiadł w zarządzie Polskiego Tow. Pedagogicznego, przez wiele lat był członkiem PTP oraz działał jako prezes oddziału w Krakowie. W tym roku brał udział w Kongresie Pedagogów Polskich we Lwowie. Pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego C. K. Rady Szkolnej Okręgowej w Podgórzu. Od listopada 1898 był wybierany członkiem galicyjskiej C. K. Rady Szkolnej Krajowej, po raz kolejny we wrześniu 1914, do końca życia jako fachowiec tego gremium.