Formuła Pierwsza runda turnieju została rozegrana systemem kołowym, w których wszystkie osiem reprezentacje rozegrały mecz z każdym przeciwnikiem. Cztery najlepsze zespoły awansowały do rundy finałowej, natomiast cztery najsłabsze zagrały w rundzie o utrzymanie, w której dwa najsłabsze spadły do Grupy B.
Turniej wygrała reprezentacja Czechosłowacji, która jako jedyna była niepokonana na tym turnieju i dla której to był czwarty tytuł w historii. Srebrny medal wywalczyła reprezentacja ZSRR, a brązowy medal reprezentacja Szwecji. W klasyfikacji mistrzostw Europy reprezentacja Szwecji została przesunięta o jedną pozycję i zdobyła srebrny medal w tej randze, a reprezentacja ZSRR w tej randze zdobyła brązowy medal.
Reprezentacja Polski, która dnia 8 kwietnia 1976 roku sensacyjnie pokonała 6:4 reprezentację ZSRR, zajęła 7. miejsce w klasyfikacji końcowej turnieju i spadła do Grupy B, gdyż musiała zostawić miejsce w Grupie A dla wracającej po ośmiu latach nieobecności reprezentacji Kanady, która bojkotowała turniej z powodu odmowy ze strony władz IIHF skorzystania z pół-profesjonalnych zawodników, jednak po serii negocjacji z prezydentem IIHF – Güntherem Sabetzkim oraz z najwyższymi władzami hokeja na lodzie Stanów Zjednoczonych i Kanady wróciła do rywalizacji w turnieju.