Więźniowie getta byli wykorzystywani do pracy na roli oraz zalesiania pobliskich terenów, w późniejszym okresie pracowali prawdopodobnie w folwarkach i w innych miejscach w gminie Babiak. Żydzi utrzymywali się z wyprzedawania swojego mienia mieszkańcom okolicznych wsi. Do getta należało 7 koni oraz drób i kozy. Judenrat planował rozszerzyć działalność getta poprzez pozyskanie koni, kur i innych zwierząt oraz poprzez hodowanie ziemniaków, kukurydzy, tytoniu oraz ziół leczniczych i innych roślin. 30 grudnia 1940 roku w getcie przebywało 736 Żydów, w tym 24 uchodźców, pochodzących m.in. z Bydgoszczy, Śremu, Gdańska i Hamburga. W Nowinach Brdowskich pozostawiono 7 polskich gospodarzy – robotników leśnych.
W styczniu (prawdopodobnie 13 stycznia) 1942 wszystkich pozostałych Żydów, w liczbie około 600 osób, przewieziono do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem. Tam poddano ich masowej eksterminacji. W getcie w Bugaju–Nowinach Brdowskich przebywał Mordechaj Podchlebnik, który wraz z grupą innych mężczyzn został kilka dni wcześniej wysłany do Chełmna, gdzie został grabarzem.