Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi. Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzut ugrupowania kordonowego Korpusu Ochrony Pogranicza.
Strażnica KOP „Jałówka” w 1932 ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 4 kilometrów 200 metrów od słupa granicznego nr 203 do 213, a w 1938 pododcinek szerokości 5 kilometrów 550 metrów od słupa granicznego nr 200 do 213.
Sąsiednie strażnice: strażnica KOP „Cielesze” ⇔ strażnica KOP „Osinówka” − 1928, 1929 strażnica KOP „Cielesze” ⇔ strażnica KOP „Horodek” – 1931, 1932, 1934 strażnica KOP „Stelmachowo Wielkie” ⇔ strażnica KOP „Osinówka” – 1938