Bitwa 2 maja 1848 pod Stęszewem oddział Cedrowskiego działający po partyzancku otoczył i rozbił silny oddział pruskiej landwery. Zwycięstwo było o tyle ułatwione, że oddział ten składał się prawie w połowie z Polaków. Widząc oni swoich, nie próbowali się nawet bronić, lecz podnosząc czapki w górę i powiewając chustkami oświadczyli gotowość przejścia na polską stronę. Starcie zakończyło się więc zdecydowanym zwycięstwem polskim. Wzięto sporo jeńców, a w tym dwóch pruskich oficerów. Odbito przy okazji kilkudziesięciu jeńców polskich. Do oddziału Cedrowskiego przyłączyło się 112 ludzi z pruskiego oddziału. Każdy z tych żołnierzy miał przy sobie karabin i 30 ładunków. Było to więc znaczące wzmocnienie polskiego oddziału. Dodatkowo zdobyto dwie fury żywności i trochę pieniędzy z wojskowej kasy.
Po bitwie Wziętych do niewoli pruskich oficerów Brachvogla i Burgunda, wraz z podoficerami puszczono wolno. Zobowiązano ich jednak słowem honoru, że przeciw Polakom broni nigdy nie podniosą.
Oddział Cedrowskiego operował z powodzeniem jeszcze później przez tydzień w okolicach Trzebawia i Łodzi. Potem przeniósł się na drugą stronę Warty i pod Rogalinem został rozproszony przez silne pułki pruskie.
Zobacz też Wojsko wielkopolskie 1848 roku
Przypisy
Bibliografia Kazimierz Rakowski, Powstanie poznańskie w 1848 roku..., Lwów 1900.
Stęszew Kategoria:Historia Stęszewa