W 1934, jako kapitan rezerwy w korpusie oficerów sądowych, pozostawał w ewidencji Komendy Powiatowej Uzupełnień Sanok. Od 25 września 1934 pełnił urząd prokuratora okręgowego w Przemyślu. 10 października 1936 został przeniesiony ze stanowiska prokuratora okręgowego w Przemyślu na stanowisko prezesa Sądu Okręgowego w Ostrowie Wielkopolskim, urzędowanie objął na początku grudnia 1936.
Zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 7 listopada 1938 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi na polu pracy w sądownictwie..
Prywatnie był myśliwym, przed 1914 był członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Łowieckiego (w tym czasie był przydzielony do miejscowości Niemirów, Rawa Ruska), a w okresie II RP działał w ostrowskim oddziale Polskiego Związku Łowieckiego i był łowczym powiatowym. Był prezesem ostrowskiego koła Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich. Należał do Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów RP: koła w Przemyślu, następnie został członkiem oddziału poznańskiego i prezesem koła w Ostrowie Wielkopolskim. Latem 1939 pełnił funkcję prezesa Powiatowego Komitet Przyjaciół Ostrowskiego Batalionu Obrony Narodowej w Ostrowie Wielkopolskim. Z dniem 31 lipca 1939 przeszedł na urlop wypoczynkowy, mający potrwać do 10 września 1939.