Później św. Małgorzata Maria wykonała większy taki rysunek i umieściła go w oratorium nowicjatu klasztornego w Paray-le-Monial. Przed nim, jako mistrzyni, wraz z nowicjuszkami dokonała aktu osobistego poświęcenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa 20 lipca 1685 roku. Był to pierwszy publiczny akt tego kultu.
W liście z dnia 2 marca 1686 roku do swej dawniejszej przełożonej, matki Franciszki de Saumaise, prosiła ją o sporządzenie małych obrazków Serca Jezusowego, „gdyż sam Zbawiciel życzy sobie, by wierni, którzy zechcą oddać Mu hołd, takie obrazki przy sobie nosili, zaś większe umieścili w swoich domach”. Sama narysowała wielką liczbę takich obrazków i kazała je nosić swym nowicjuszkom. Taki był początek Odznaki Serca Jezusowego, zwanej też Małym Szkaplerzem, a we Francji Tarczą (Sauvegarde). Przez pierwsze dziesięciolecia była ona ograniczona zasięgiem do osób zaprzyjaźnionych z wizytkamiTomasz Szkopek, Przepaszcie biodra wasze. Paski, odznaki i medaliki, Gdańsk 2008, s. 77-78..