W 1939 został wykluczony z KPCz, 1945 przyjęty ponownie, 1945–1951 był posłem do Zgromadzenia Narodowego. Po nagłej śmierci ministra spraw zagranicznych Jana Masaryka w marcu 1948 został jego następcą (do marca 1950), jednocześnie 1949–1951 był członkiem KC KPCz. 3 lutego 1951 został aresztowany, następnie skazany na śmierć w procesie Rudolfa Slánský’ego i jego rzekomych wspólników w spisku przeciw władzom KPCz w listopadzie 1952 i następnie powieszony. W 1963 pośmiertnie zrehabilitowany.
W 1947 otrzymał Order Odrodzenia Polski I klasy.
Upamiętnienie W Tisovcu zachował się rodzinny dom V. Clementisa - parterowa, drewniana budowla konstrukcji zrębowej, pochodząca z końca XIX w., w znacznym stopniu zrekonstruowana. Urządzono w nim ekspozycję muzealną poświęconą życiu i działalności politykaMilan Gajdoš: Pamiatky na Dr. Clementisa [w:] "Krásy Slovenska" R. LIV, nr 7/1977, s. 327. W 1972 w Tisovcu, na placu koło szkoły noszącej imię V. Clementisa, stanął jego pomnik.
Przypisy
Bibliografia Nikita Pietrow, Nowy ład Stalina. Sowietyzacja Europy 1945–1953, Warszawa 2015. Kronika XX wieku, red.