Forma Utwór wykazuje wiele charakterystycznych cech dramaturgii elżbietańskiej. Jest podzielona na dwadzieścia scen. Występuje w niej chór, który rozpoczyna przedstawienie. Całość jest napisana białym wierszem (blank verse), czyli nierymowanym pentametrem jambicznym.
Marlowe sięga po aliterację, ulubiony środek stylistyczny poetów angielskich:
Only this, gentlemen, we must perform The form of Faustus’ fortunes, good or bad
Interpretacja Dramat Marlowe’a można odczytywać jako tragedię człowieka, który nie może się wywikłać z beznadziejnej sytuacji, w którą sam wszedł. W kontekście biografii Marlowe’a, podejrzewanego o współpracę z ówczesnym angielskim wywiadem politycznym, owo uwikłanie ukonkretnia się jako niemożność zerwania z dotychczasowymi mocodawcami.
Przekłady Dramat Marlowe’a tłumaczyli na język polski Jan KasprowiczZobacz: Arcydzieła europejskiej poezyi dramatycznej. Lwów 1912., Jerzy S. SitoDramat elżbietański. Tom I. Wyboru dokonała Irena Lasoniowa. Przedmową opatrzyła Anna Staniewska, Warszawa 1989., Juliusz KydryńskiChristopher Marlowe, Tragiczna historia doktora Fausta. Przełożył i posłowiem opatrzył Juliusz Kydryński, Kraków 1982.