Nieregularnym wierszem amfibrachicznym o zmiennej liczbie stóp posługiwał się Jan Bolesław OżógWiktor J. Darasz, Amfibrach, Język Polski, 1-2./1999, s. 109-110.. Nieregularnym amfibrachem Igor Sikirycki przełożył duże partie ormiańskiego eposu narodowego Dawid z SasunuWiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim,o.c., s. 94..
Wersy jednostopowe i dwustopowe występują w wierszu Krzysztofa Kamila Baczyńskiego „Dalmacja. Góry”Zobacz: Wiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, o.c., s. 181..
Kamienie, kamienie, daleko, szeroko, osiołki spłoszone po drogach się wloką powoli, powoli, ciężarem stłoczone, u szyi, u szyi telenta się dzwonek, nad przepaść się tłoczą przestrzenią spłoszone, u szyi, – u szyi telenta się dzwonek.
Współcześnie amfibracha użyły Wisława Szymborska (Urodziny) i Ewa Lipska (Szyby). Po polsku amfibrach to do pewnego stopnia samograj. Być może to właśnie metrum najprościej jest utrzymać. Występowanie amfibracha w poezji czeskiej jest sprawą dyskusyjną. Czescy uczeni zazwyczaj uważają układ sSssSssSs nie za amfibrach, lecz za daktyl z anakruzą (odbitką).