Anna Tanalska, Warszawa 1984.. Pierwszą w Polsce stricte strukturalistyczną analizę współbrzmień przedstawiła Stefania KnisplównaStefania Knisplówna, Instrumentacja głoskowa w "Pomniku" Tuwima, [w:] Prace ofiarowane Kazimierzowi Wóycickiemu, Wilno 1937.. Monograficze ujęcia dała również Lucylla PszczołowskaLucylla Pszczołowska, Rym, Wrocław 1972; Lucylla Pszczołowska, Instrumentacja dźwiękowa, Wrocław 1977.. Współcześnie teorią i praktyką współbrzmień zajmują się między innymi Katarzyna LesiakKatarzyna Lesiak: Estetyka dźwięku, czyli instrumentacja dźwiękowa oraz jej praktyczna realizacja w poezji epickiej mistrzów łacińskiego heksametru: Lukrecjusza, Wergiliusza i Owidiusza, Katowice 2007., Monika OpalińskaMonika Opalińska, To the rhythm of poetry. A study of Late Old English Metrical Prayers, Warszawa 2014. i Sławomir StudniarzSławomir Studniarz, Brzmienie i sens w wierszach Edgara Allana Poego, Toruń 2011..
Przypisy
Kategoria:Metryka i wersyfikacja