W teatrach tych, a także teatrach lalkowych w Bielsku-Białej, Rzeszowie Kielcach, Katowicach, Olsztynie, Łodzi, Wilnie i Leningradzie, wyreżyserował kilkadziesiąt spektakli.
Przez 19 lat (1975-1995) wykładał reżyserię na wydziale lalkarskim filii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Białymstoku (obecnie Wydział Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku, Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie). Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera D-1-41)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (1969); Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1972); Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978); Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski; Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2003); Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Przypisy
Bibliografia Bożena Frankowska, „Źródła i kształty Baja Krzysztofa Niesiołowskiego”, w: Baj wśród dzieci. 85 lat najstarszego teatru lalkowego w Polscered. Marek Waszkiel, Warszawa 2014, s. 57–82, . Lalkarze. t. 11: Krzysztof Niesiołowski.