W 1946 roku ideą przedszkola zainteresował się nauczyciel Loris Malaguzzi, który opracował nową metodę nauczania. Doskonalił ją do czasu przejścia na emeryturę w 1985 roku. Metoda stała się popularna za sprawą artykułuhttp://goodwin-ecms.org/wp-content/uploads/2013/09/Newsweek-Story-on-Reggio1-1.pdf., który 2 grudnia 1991 roku ukazał się w amerykańskiej prasie. W materiale zatytułowanym „10 najlepszych szkół na świecie” znalazła się informacja o Szkole Diany i podejściu do nauczania, które się tam stosuje.
Obecnie metoda wykorzystywana jest przez placówki działające w wielu krajach, głównie w Europie Zachodniej i Północnejhttp://www.reggiochildren.it/network/.
Kluczowe elementy metody Reggio EmiliaMarianne Valentine, The Reggio Emilia Approach to Early Years Education, Dundee: Learning and Teaching Scotland, 2006. Obraz dziecka Zwolennicy metody Reggio Emilia wierzą, że każde dziecko ma nieograniczony potencjał rozwoju i jest chętne do interakcji i poznawania otaczającego go świata w przeciwieństwie do wizji, w której dziecku narzuca się wiedzę, jaką musi posiąść.
Obserwacja każdego dziecka i stymulowanie go do rozwijania jego mocnych stron stanowi jeden z fundamentów tego podejścia.